Leszek Leo Kantor

Leszek Leo Kantor (ur. 1940) – polski publicysta, nauczyciel akademicki , reżyser filmow dokumentalnych obecnie mieszkający w Szwecji.

Leszek Leo Kantor urodził się w 1940 roku w Charkowie. Uratował się z matka na Uralu koło Jekaterenburga. Jego ojciec zginął w 1941 roku z rąk Niemców. W 1945roku został adoptowany przez Grzegorza Kantora, z Kolomyji podoficera Wojska Polskiego ocalałego z Holocaustu w Wojku Polskim w lesie 1939 r pod Modlinem. Wzięty do niewoli uciekł z Niemiec w 1940 do Rosji. W 1946 roku wraz z matką i ojczymem przybył do Strzegomia, gdzie spędził swoje dzieciństwo.

Pod koniec lat 50. zaczął studiować filologię rosyjską na Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu, gdzie następnie został lektorem w Studio jezykow obcych. Założył tam Klub Studentow Opola Akademicki „Skrzat” i był głównym inicjatorem i organizatorem pierwszej Zimowej GiełdyGiełdy Piosenki Studenckiej, która kontynuowana jest tak jak klub do dzisiaj. W czasie przesłuchiwań po Marcu 1968 przed specjalną komisją umiera jego matka w wieku lat 49.Wg archiwum IPN-nu była jedyną osobą, która w komitecie żydowskim (TSKZ) wŚwidnicy nie podpisała protestu przeciwko Izraelowi w 1968 roku. W maju 1968 zwolniony z pracy za bierność w tłumieniu strajków okupacyjnych w domu studenta przy ulicy Katowickiej, którego był opiekunem z zakazem pracy nawet na koloniach letnich i we wszystkich szkołach.

W 1970 roku związał się z Uniwersytetem Sztokholmskim, w którym pracował do 2005 roku. Od 2001 roku jest dyrektorem Międzynarodowego Festiwalu Filmów Dokumentalnych „Człowiek w świecie”, w latach 1995-2005 był członkiem Szwedzkiej Rządowej Rady ds. Równości Etnicznej. Od 1990 roku jest szefem Międzynarodowego Forum Kultury w Szwecji i Centralnej Federacji Emigrantów w Szwecji W latach 1969-1980 współpracował z Rozgłośnią Polską Radia Wolna Europa.W 1989 był jednym z głównych inicjatorów i organizatorów światowego forum żydowskich emigrantów z 1968 r „PolishJews Reunion 68”. Oraz twórca Światowej Federacji Żydów Polskich „Zikaron” 2016.
Od 1989 roku wykłada gościnnie na uniwersytetach w Polsce. Zasiada w jury wielu międzynarodowych festiwali filmowych. Organizator wielu międzynarodowych seminariów, spotkań i sesji naukowych na temat Holocaustu, tolerancji oraz praw człowieka i obywatela. Od 2005 roku jest szefem kolegium redakcyjnego polsko-szwedzkiego kwartalnika „Sueca-Polonia”. W1989 roku odznaczony medalem Zasłużonego dla Kultury Polskiej i w 2000 roku Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi RP. W 2008 roku otrzymał główną nagrodę Federacji Artystów Szwedzkich za obronę praw człowieka i walkę z rasizmem w akcji tej federacji „ Cala Szwecja przeciwko nazistom” . Jego filmy „Tam gdzie rosną porzeczki” 2013, i „W poszukiwaniu utraconego krajobrazu” 2015 spotkały się z dobrym przyjęciem przez krytyków filmowych. Publikował w Gazecie Wyborczej, Rzeczpospolitej, DagensNyheter(Szwecja)Svenska Dagbladet(Szwecja) Vasabladet (Finlandia), FrankfurterAllgemaine (Niemcy) Politiken (Dania)
Ożeniony z Regina LIberman Kantor, lekarzem dentystą z Łodzi maja jednego syna Marka Davida Kantora, oraz dwóch wnuczkow Hugo i Oscara. wszyscy mieszkają w Sztokholmie.